STRONA GŁÓWNA
  • slide1.jpg
  • slide2.jpg

Kalendarium

 11 maja 2018, godz. 18.00, sala 2094    Uniwersytet Trzech Pokoleń Wojciech Eichelberger Jeden z najbardziej uznawanych i popularnych psychologów-psychoterapeutów w Polsce. Autor wielu bestselerowych...

Cudzysłów

to pulicystyczny dział naszego portalu. Jest on poświęcony różnorodnym przejawom życia Polonii berlińskiej. Naszym zamiarem jest pisać o wydarzeniach i ludziach wpływających na polonijną społeczność naszego...

Rozmowy

article thumbnailMieć czy być? Z falą czy na przekór fali? 19 marca 2014 Ambasador Rzeczypospolitej Polskiej Pan Jerzy Margański odznaczył Barbarę Nowakowską Drozdek– Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi...

To dział naszego portalu poświęcony różnorodnym przejawom życia Polonii Berlińskiej. Naszym zamiarem jest pisać o wydarzeniach i ludziach, wpływających na polonijną społeczność naszego miasta.  
Tworzone dla Państwa strony www.polacywberlinie.de pomyślane są jako zbiór informacji o działalności podmiotów gospodarczych, wolnych zawodów, środowisk artystycznych, instytucji... fundacji, stowarzyszeń itp. Jest próbą jak najpełniejszego i rzetelnego przedstawienia wizerunku współczesnych polskich środowisk w Niemczech


 
 
 
 

Polonicus Gala 2018 w Akwizgranie

Nagroda Polonicus, przyznawana przez środowiska polonijne w Niemczech, po raz pierwszy wręczona została w 2009 roku z inicjatywy Kongresu Polonii Niemieckiej. W 2011 roku powołano do życia Europejski Instytut Kultury i Mediów Polonicus, który zarządza tą nagrodą, wyróżniającą ludzi zaangażowanych w promocję Polski w Europie i wspieranie dialogu polsko-niemieckiego.

Tegoroczna ceremonia wręczenia statuetki Polonicusa odbyła się 28 kwietnia w Sali Koronacyjnej Karola Wielkiego w Akwizgranie.

W roku 2018 nagrodę otrzymali:

prof. Rita Süsmuth, niemiecka polityk, była przewodnicząca Bundestagu, wieloletnia przewodnicząca kuratorium Związku Niemiecko-Polskich Towarzystw w Berlinie oraz Przewodnicząca Prezydium Instytutu Polskiego w Darmstadt, za znaczący wkład w dialog polsko-niemiecki jako znaczący element integracji europejskiej.

Róża i Benedykt Frąckiewiczowie, pierwsza solistka i dyrygent chóru Benedictus z Wupertalu, za animację życia organizacji polskich oraz utrzymywanie tradycji chórów polskich w Niemczech.

Jerzy Owsiak, inicjator i założyciel Wielkiej Orkiestry Pomocy Świątecznej, za wybitne zaangażowanie w rozwój społeczeństwa obywatelskiego.

Donald Tusk, były premier RP, Przewodniczący Unii Europejskiej, za promowanie Polski w Europie.

W uroczystej gali POLONICUS 2018 wzięło udział ponad 500 zaproszonych gości przybyłych z wielu krajów europejskich. W uroczystości wzięli udział przedstawiciele władz kraju związkowego Nadrenii-Westfalii i miasta Akwizgran (Aachen), szefowie organizacji polonijnych, fundacji i instytucji polsko-niemieckich. Z Polski przyjechali pani Marszałek Sejmu RP Małgorzta Kidawa Błońska, Senator Barbara Borys – Damięcka,  poseł Wojciech Ziemniak, przedstawiciel mniejszości niemieckiej Bernard Gaida, animatorzy kultury,  przedstawiciele mediów polsko – niemieckich.

Od 10 lat gala Polonicusa odbywa się w prestiżowej Sali Koronacyjnej Karola Wielkiego w Aachen, tej samej, gdzie, też co roku, wręcza się Międzynarodową Nagrodę Karola Wielkiego (Karlpreis), którą wyróżnieni zostali między innymi Bronisław Geremek (1998), papież Jan Paweł II (2004) i Donald Tusk (2010).

Podzielona kolumnami dwunawowa sala (ciekawych poinformuję, że ma ona sklepienie żebrowe) zapewnia uroczystościom wysokiej rangi  niezwykłą, podniosłą atmosferę. W głównej części sali, na wielkim ekranie, zaprezentowano zarówno poprzednich laureatów Polonicusa, jak i, oczywiście, tegorocznych.

Oficjalne uroczystości rozpoczęły się hymnem Unii Europejskiej, a mowę powitalną wygłosiła Annekathrin Grehling, radna miasta Aachen, Armin Laschet, Przewodniczący kraju związkowego Nadrenii-Westfalii, Wiesław Lewicki z Europejskiego Instytutu Kultury i Mediów Polonicus, po czym głos zabrała pani Marszałek Sejmu RP, Małgorzata Kidawa-Błońska. W przemówieniach podkreślono aktywność Polonii, która na wielu płaszczyznach współpracuje z instytucjami niemieckimi np. w pracy nad strukturami nauczania języka polskiego.

Pełnomocnik ds. spraw Polonii Thorsten Klute podkreślił nasz wkład w rozwój współpracy polsko-niemieckiej, zaznaczył jednak, że efekty tych działań mogłyby być jeszcze lepsze, gdyby spory polityczne w kraju nie przenosiły się na grunt polonijny. Władze kraju związkowego poważnie traktują zobowiązania Okrągłego Stołu, jednak brak jednomyślności wśród działaczy polonijnych sprawia, że tempo zmian nie zadowala żadnej ze stron.

Występ Chóru Benediktusa z Wuppertalu zaakcentował rozpoczęcie najważniejszej części gali czyli oczywiście wręczanie nagród. Ceremonia wręczania  statuetki Polonicusa poprzedzona była wygłoszonymi laudacjami  oraz przemówieniami laureatów, których gromko oklaskiwano. Fotoreporterzy, dziennikarze mieli pełne ręce roboty. Wspomnę tylko, że zainteresowanie mediów było tak ogromne, że zarówno przewodniczący Unii Europejskiej Donald Tusk, jak i  Jurek Owsiak udzielali wywiadów bez wytchnienia przez półtorej godziny tuż po zakończonej uroczystości.

Tegoroczny wybór lauretaów spotkał się z ostrą krytyką , wyrażaną zwłaszcza przez rozmaite ugrupowania i osoby czynne w mediach społecznościowych. Na zakończenie chciałabym więc napisać, jak ja to widzę. Ja, niezależna dziennikarka polonijna, Krystyna Koziewicz. Polonicus to nagroda przyznawana przez Europejski Instytut Kultury i Mediów, który w wyborze laureatów nie musi się kierować żadnymi interesami politycznymi i może ich wybierać wg własnego uznania. Podkreślmy tu przy okazji, że, wbrew potocznym opiniom,nie jest to nagroda od całej Polonii. Tak samo zresztą, jak nie „cała Polonia“ przyznaje wiedeńskie „Złote Sowy ” lecz jedynie Klub Inteligencji Polskiej w tym mieście. Podobnie rzecz się ma nagrodą „Najlepszy z Najlepszych” przyznawaną przez Polską Radą w Berlinie jak i z Medalem Rodła, ustanowionym przez Związek Polaków w Niemczech spod Znaku Rodła.Nie ma więc powodu, by toczyć dyskusje, czy można było te nagrody przyznać tym czy innym osobom? Jest oczywiste, że organizacje polonijne reprezentują różne kierunki polityczne czy społeczne. Są to, podobnie jak tysiące organizacji pozarządowych, czy to niemieckich, czy reprezentujących ponad dwieście różnych narodowści mieszkających w tym kraju, niezależne instytucji, reprezentujące tylko i wyłącznie… siebie. Po to się je tworzy – po to, by każdy obywatel tego kraju miał wybór i mógł jednoczyć się czy zrzeszać w organizacji, której profil działania mu najbardziej odpowiada. Każda z takich organizacji może przyznać nagrodę, honorową czy finansową, jeśli dysponuje odopowiednim funduszem lub sposobem na jego zdobycie. Tak się też dzieje z Polonicusem. I powiedzmy sobie wreszcie, że skoro przez dziesięć lat Polonicus otrzymuje dofinansowanie, to tylko dobrze świadczy o tym, że wszystko jest w porządku.

Bo wszystko jest w porządku na tym najlepszym ze światów, jak mawiał Kandyd.

Krystyna Koziewicz

 

 

 

 


V Międzynarodowy Konkurs Literacki, „Młodzież pisze wiersze”



 

Co zrobić, kiedy tęsknię .. O samotności na emigracji.
Autor: Martyna Weilandt


Dokładnie po 11 latach od wejścia przez Polskę do Unii Europejskiej w dalszym ciągu wielu Polaków decyduje się na wyjazd z kraju. Różne są powody takich decyzji. I choć emigracja zarobkowa utrzymuje się wysoko w motywacjach wyjeżdzających osób, nie jest jedynym powodem, dla którego decydujemy się pozostawić wszystko, co do tej pory zbudowaliśmy w Polsce. Wyjeżdżamy ze względów ideologicznych, politycznych, zawodowych i prywatnych. Wielu na emigracji żyje się zdecydowanie łatwiej, choć nie zawsze oznacza to, lepiej. Wciąż najwyższą ceną emigracji są problemy emocjonalne.


Głównie tęsknota. Na początku tęsknimy przede wszystkim za bliskimi, którzy zostali w domu. Stopniowo krąg osób, których nam brakuje, powiększa się. Dochodzą znajomi, sąsiedzi etc. Okazuje się, że pomimo wielu dostępnych dziś możliwości komunikowania się z bliskimi, nawet Skype nie jest w stanie zrekompensować braku wspólnie zjedzonego posiłku czy niedzielnego spaceru. Jak podsumowuje zajmująca się tematem samotności, psycholog i psychoterapeuta Anna Białous - Samotność to stan emocjonalny, który pojawia się zwykle spontanicznie, na przykład w momencie, w którym mamy silną potrzebę podzielenia się ważną dla nas informacją z inną, bliską nam osobą, a kiedy z różnych powodów nie jest to możliwe.


Badania psychologiczne pokazują, że kobiety gorzej radzą sobie z samotnością. Na pewno ma to związek z silną potrzebą wsparcia, rozmawiania o emocjach, a także tworzenia bliskich relacji. Samotność nie pojawia się tylko wtedy, kiedy w naszym gronie brakuje osób. Wręcz przeciwnie. Wielu emigrantów otacza się licznym gronem przyjaciół i znajomych, a mimo tego wskazuje, iż dotkliwie odczuwaja samotność. Kiedy nie możemy zwierzyć się ze swoich odczuć, poczucie samotności potęguje się. Zwłaszcza na emigracji,
gdzie szczególnie się je przeżywa.


Wyjeżdżamy bez względu na wiek i choć emigracja dla nikogo nie jest łatwa, starszym osobom podjęcie decyzji o wyjeździe przychodzi trudniej. W 2014 roku Polacy w Niemczech stanowili drugą pod względem liczebności grupę, zaraz po liczącej około 1,5 mln osób społeczności tureckiej. Instytut Statystyczny w Wiesbaden oszacował, iż Polaków przebywających w Niemczech jest około 670 tysięcy. Aktualnie liczba ta może być wyższa. Ze statystyk wynika, że nadal ludzie wyjeżdżają najczęściej z powodów ekonomicznych. Niezależnie od przyczyny, dla której wyjeżdżamy, w wielu przypadkach emigranci wskazują, że w ojczyźnie zostawiają odrobinę żalu. Bo choć na emigracji żyje się łatwiej, los emigranta nie należy do łatwych.
Aby zredukować negatywne skutki wyjazdu związane z trudnościami emocjonalnymi, specjaliści zalecają, by nie rezygnować z kontaktów międzyludzkich. Jeśli brakuje nam bliskich osób lub nasila się u nas uczucie samotności, szukajmy kontaktu z drugim człowiekiem.


Każde miasto ma swoje charakterystyczne miejsca, zwyczaje i kulturę. Pierwszym krokiem do integracji jest ich poznanie. Kolejnym - akceptacja nowej sytuacji - radzi Katarzyna Richter, psycholog międzykulturowy i założycielka Deal With Culture, która na co dzień zajmuje się aspektami życia na styku kultur. Teoretycznie jest to całkiem proste - przecież kulturowo i mentalnie jest nam raczej bliżej niż dalej do siebie. A jednak w praktyce bywa różnie. Nie zawsze łatwo jest zrozumieć zwyczaje sąsiada, czy akceptować zachowanie współpracownika. Jak więc oswoić Berlin, by stał się naszym miastem?


W wielu miejscach, do których emigrują Polacy, istnieją centra polonijne, działają fora i grupy wsparcia. Pomagają one zredukować stres i zniwelować dotkliwe skutki związane z rozłąką i samotnością emigranta. Polaków w Niemczech jest tak wielu, że bynajmniej w Berlinie, wręcz trudno jest nie słyszeć języka polskiego niemalże codziennie. Czasy, w których nasi rodacy mówili po cichu już dawno minęły i wbrew niektórym opiniom- Niemcy bardzo lubią Polaków. Uważają ich za pracowitych sąsiadów i zdolnych współpracowników. Z psychologicznego punktu widzenia, aby łatwiej się integrować, a tym samym niwelować poczucie samotności należy ukierunkować myślenie na umacnianie pozytywów. W praktyce, znaczy to dokładnie tyle, co pozytywne myślenie i praktyczne potwierdzanie swojego zdania. Niezależnie od tego, w której części Niemiec przebywamy, istotne jest, by starać się dostrzegać jak najwięcej dobrych stron swojego wyjazdu. Jednocześnie powstrzymując się (w miarę możliwości) od postrzegania swojej decyzji dotyczącej przeprowadzki w sposób negatywny.


Prowokuj pozytywne zachowania - pierwszy pozdrawiaj swojego sąsiada (wystarczy zwykłe „Hallo"), otwórz się na nowe doświadczenia i znajomości. Uśmiech redukuje wszelkie bariery, a kontakt z rodakami nie tylko kompensuje poczucie osamotnienia, ale ułatwia codziennie funkcjonowanie. I to dosłownie!

 

 

 


 

6policultura.jpg                 mitek.jpg                EU flag LLP PL 02


 

 

Projekt  „Migracje- Integracja-Tożsamość – Europejska Kultura” (MITEK)  powstał  z inicjatywy imigrantów pochodzenia polskiego, działających w organizacjach w różnych krajach UE. Z Berlina w projekcie btało udział Stowarzyszenie POLICULTURA.
Celem ogólnym  projektu MITEK było zwiększenie skuteczności edukacji dorosłych prowadzonej przez  partnerów w 7 krajach UE na rzecz zachowania tożsamości oraz  integracji emigrantów z mieszkańcami kraju, w którym żyją, poprzez wzbogacenie  oferty  edukacyjnej,  w zakresie ułatwiania wzajemnego, zrozumienia  i  funkcjonowania w wielokulturowości, przeciwdziałania uprzedzeniom, obalania stereotypów, zwalczania ksenofobii, współpracy  emigrantów ze środowiskami lokalnymi opartej na wzajemnym szacunku.
Osiągnięcie celu było możliwe dzięki poznaniu i implementacji metod, form i narządzi edukacji dorosłych  wykorzystywanych w krajach partnerskich dla skutecznego osiągania celów we własnym środowisku.  W projekt  łącznie zaangażowanych było ponad 12 000 osób.
W wyniku realizacji projektu:
1. wszyscy partnerzy zwiększyli wykorzystanie komputera i internetu w swojej działalności :
· nauczyli się tworzyć strony internetowe i dowiedzieli się jak je wykorzystywać w procesie edukacji dorosłych, w efekcie wszyscy posiadają swoje strony (utworzone lub udoskonalone) i aktywnie z nich korzystają.
· nauczyli się tworzyć proste filmy z wykorzystaniem komputera i wykorzystywać je w procesie edukacji
· poznali  zaawansowane  możliwość wykorzystywania  internetu np. przechowywania i udostępniania informacji  (filmy, zdjęcia, muzyka)
2. partnerzy poznali ciekawe i realne pomysły na działania wspierające zachowanie tożsamości i integrację poprzez kulturę i sport. Zrealizowano wspólne koncerty muzyczne i spektakle operowe  (Przemyśl, Wiedeń, Budapeszt, Sztokholm) i zaplanowano kolejne.
3. poznano różne pomysły na zwiększanie poczucia własnej wartości  i tożsamości  emigrantów, obalanie stereotypów i ksenofobii:
· w Brukseli promocję i docenienie pozytywnych postaw  i osiągnięć emigrantów poprzez konkursy takie jak Polak Roku w Belgii, prowadzenie szkół i ośrodków kultury narodowej,
· w Padwie poszukiwanie   i upowszechnianie wiedzy o pozytywnych śladach własnego narodu,  wielowymiarową współpracę emigrantów z mieszkańcami różnych narodowości w kraju pobytu
· w Berlinie,  Budapeszcie i Przemyślu wspólne wielonarodowe kultywowanie tradycji  i zapraszanie do udziału w obrzędach osoby z innych kultur, współpracę z innymi organizacjami, lokalnym samorządem i mediami,
· w Sztokholmie poprzez szkolenia emigrantów; językowe, zawodowe, prawne, obywatelskie,  kultywowanie pamięci historycznej, tworzenie drużyn sportowych  w różnych dyscyplinach, rozgrywki między drużynami  różnych narodowości  
· w Austrii  organizowanie przez emigrantów spektakli operowych, wieczorów poezji śpiewanej w wielonarodowej obsadzie,
4. poznane rozwiązania oraz zainspirowane nimi  pomysły zostały wprowadzone  do własnej działalności , wszyscy partnerzy poszerzyli  i uatrakcyjnili ofertę edukacyjną,
5. działania  w ramach projektu  wpłynęły na  osłabienie wzajemnych stereotypów i uprzedzeń w środowisku oddziaływania organizacji partnerskich, wzrosła wiedza  i   świadomości potrzeby edukacji w zakresie przeciwdziałania dyskryminacji i nierównościom,
6. wzrosło zainteresowanie współpracą emigrantów i mieszkańców kraju pobytu,
7. nawiązano  współpracę z mediami, instytucjami i organizacjami lokalnymi oraz w krajach partnerów w zakresie wykorzystania  rezultatów projektu
8. zostały nawiązane trwałe relacje pomiędzy partnerami, czego gwarancją są już zaplanowane działania długoterminowe.
Powstały plany dalszej współpracy i wspólnych projektów, nie tylko wśród partnerów ale  także z innymi poznanymi  w czasie wizyt organizacjami:
- wspólne koncerty muzyki poważnej i występy chórów we współpracy z  Towarzystwem Muzycznym  z Przemyśla (PL) na wzór doświadczeń z partnerami z Budapesztu (HU) i Wiednia (AT),
- wspólne spektakle operowe  we współczesnej aranżacji stowarzyszenia z Passion Artist z Wiednia (AT),
- współpraca Uniwersytetów Trzech Pokoleń tworzonych na  wzór powstałego w Berlinie (DE)  w oparciu o poznane doświadczenia Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Wiedniu (AT),
- organizacja międzynarodowych turniejów sportowych w różnych dyscyplinach sportu,
- wymiana między partnerami informacji, reportaży, filmów   z ciekawych  przedsięwzięć  do publikacji na stronach www i innych,
- wspólne szkolenia w  różnych aspektach  dotyczących zarządzania  organizacją, pozyskiwania środków na działalność statutową, we współpracy z Fundacją Kresowe Centrum Nauki i Rozwoju „Perła Galicji” z Przemyśla (PL)
- wspólny projekt dotyczący promocji  roli Polaków w historii europejskich miast, regionów, państw – wzorem doświadczeń partnera z Padwy (IT),
- projekt promujący rezultaty projektu MITEK w innych krajach nie tylko  Unii Europejskiej,
- wiele innych koncepcji współpracy do realizacji w najbliższej przyszłości.

 

EU flag LLP PL 02
 

Ten projekt został zrealizowany przy wsparciu finansowym Komisji

Europejskiej. Projekt lub publikacja odzwierciedlaja jedynie

stanowisko ich autora i Komisja Europejska nie ponosi

odpowiedzialnosci za umieszczona w nich zawartosc merytoryczna.



 

 

 

 

 

 Start we środę, 16 września 2015 r. o godz. 10 w Gimnazjum im. Alberta Einsteina w Poczdamie (Einstein-Gymnasium Potsdam, Hegelallee 30)!
Zgłoszenia dla przedstawicieli mediów: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. albo pod numerem 0049-157-57241221

Szanowni Panstwo,

Premier Brandenburgii i koordynator rządu federalnego ds. wspόłpracy polsko-niemieckiej, Dietmar Woidke – patron honorowy projektu – w nadchodzącą środę da sygnał do startu samochodu PolenMobil, który wyruszy w podróż do szkół w całych Niemczech, gdzie będzie promował wiedzę o Polsce. W uroczystości udział wezmą m.in. ambasador RP Jerzy Margański, dyrektor Niemieckiego Instytutu Spraw Polskich Dieter Bingen oraz b. przewodnicząca Bundestagu Rita Süssmuth.

Samochód PolenMobil, wyposażony w bogate materiały dydaktyczne, ma wzbudzić zainteresowanie Polską wśrόd uczniόw i nauczycieli w Niemczech. W ramach zajęć lekcyjnych prezentowane będą treści dotyczące polskiej historii, kultury i polityki. Uczniowie będą mogli rόwnież zapoznać się z językiem polskim.

PolenMobil jest projektem Niemieckiego Instytutu Spraw Polskich w Darmstadcie i Fundacji Wspόłpracy Polsko-Niemieckiej we współpracy z Towarzystwem Niemiecko-Polskim w Brandenburgii i Polsko-Niemiecką Wspόłpracą Młodzieży. Projekt dotują Fundacja Wspόłpracy Polsko-Niemieckiej i Fundacja Sanddorf-Stiftung w Regensburgu, a wspierają wydawnictwa Cornelsen Schulverlage i Eduversum.

Wiecej o projekcie: Manfred Mack/Dr. Matthias Kneip 0049-6151-420211 lub 0049-6151-498513
Prospekt: http://www.poleninderschule.de/assets/Polenmobilleporello.pdf

 

 

 


 

 

 

 

Berlin, lipiec 2015 r.

Uczenie się przez całe życie pomaga w porozumieniu pomiędzy narodami.       polin2

Dzięki projektowi Unii Europejskiej pt.: Edukacja Dla Integracji, niemieckie stowarzyszenie „Polnische Frauen in Wirtschaft und Kultur e.V.“ (Polki w gospodarce i kulturze t.z.) odwiedziło pół Europy.

„EDI był dla mnie motorem poznania wspólnej Europy, jej kultury, historii oraz różnorodności“, stwierdza Ula P. z Hamburga. Zaś Karina K. z Berlina jest przede wszystkim pod ogromnym wrażeniem tego, „jak przykładnymi Europejczykami są Polacy: niezależnie od tego, w jakim kraju Europy żyją, zawsze są bardzo dobrze zintegrowani z danym społeczeństwem, nie zapominając przy tym o własnym języku i kulturze.“

Przez dwa lata członkinie stowarzyszenia „Polnische Frauen in Wirtschaft und Kultur e.V.“ miały okazję do podróżowania w ramach unijnego projektu: „Mnożenie przez Dzielenie“- Edukacja dla Integracji - do Polski, Holandii, na Litwę, Łotwę, do Szwecji, Grecji, Czech i Francji. Celem były spotkania z innymi uczestnikami projektu, członkami polonijnych stowarzyszeń z dziewięciu w sumie krajów UE i wzajemna wymiana doświadczeń dotyczących integracji.

Zamiarem projektu edukacyjnego dla dorosłych, zrealizowanego przy pomocy środków Komisji Europejskiej w ramach akcji Projekty Partnerskie Grundtviga „Uczenie się przez całe życie“, było wyostrzenie zrozumienia dla różnorodności Europy poprzez wzajemne spotkania i warsztaty. Dzięki temu likwidowane mają zostać negatywne postawy i zachowania wobec mniejszości oraz dyskryminowanych grup, przezwyciężane stereotypy i uprzedzenia oraz promowanie akceptacji różnorodności i prawa do własnej tożsamości.

„To się wspaniale udało“, potwierdza koordynatorka projektu Marta C. z Berlina: „Dopiero dzięki projektowi uświadomiłam sobie rolę, jaką edukacja odgrywa w integracji oraz porozumieniu pomiędzy narodami na płaszczyźnie europejskiej: rozszerzamy własne horyzonty, stajemy się bardziej tolerancyjni, wyrozumiali w stosunku do mniejszości, jeżeli więcej o nich wiemy. Kontakty, które powstały pomiędzy uczestnikami, zamierzamy wykorzystywać we współpracy w przyszłości.

Więcej informacji na ten temat znajdziecie Państwo po adresem:

www.lekcjeintegracji.blogspot.de

       oraz

www.pol-in.eu            www.facebook.com/polin.ev         http://grundtvig.2001-ev.de

 

 

EU flag LLP PL 02
 

Ten projekt został zrealizowany przy wsparciu finansowym Komisji

Europejskiej. Projekt lub publikacja odzwierciedlaja jedynie

stanowisko ich autora i Komisja Europejska nie ponosi

odpowiedzialnosci za umieszczona w nich zawartosc merytoryczna.

 


 

primi sui motori con e-max